Broedertwist


broertjes

Ouder:

Mijn oudste zoon, Lucas, wordt in januari 3. De jongste, Boaz, is afgelopen oktober 1 geworden. Lucas houdt nog al van stoeien, dat is op zich geen probleem. Het punt is dat hij, als hij moe is of boos is, dit vooral uit door zijn broertje te duwen/om te gooien/speelgoed af te pakken. Een aantal keren was ik het zat en heb hem opgepakt en op de bank gezet met huilsessies tot gevolg. Nadat hij rustiger was geworden ging ik met hem praten om te vragen of hij begrijpt waarom hij op de bank zit (daar kwam hij met wat hulp meestal wel uit) en hoe we dit in de toekomst zouden kunnen voorkomen. Helaas zonder resultaat. Ik merk dat ik een korter lontje krijg als Lucas Boaz weer wat loopt te etteren. En dit heeft ook weer een negatief effect op hem.
Vandaag werd Lucas zo boos op me dat ik een aantal tikken op mijn arm kreeg. Dit is geen goede ontwikkeling. Hoe ik hiermee om moet gaan om deze negatieve spiraal te doorbreken en hoe ik deze kan doorbreken, dat weet ik niet. Ik vind t alleen wel naar om te zien dat hij zo boos en onaardig kan worden. Dinsdag duwde hij Boaz weer omver waardoor die met zijn hoofd op een pan viel waar hij mee gespeeld had terwijl ik kookte, met als gevolg dat Boaz nu een snee op zijn neusrug heeft. Ook dit: geen goede ontwikkeling...
Sinds dinsdag gaat Lucas naar de peuterspeelzaal. Fijn dat hij er even uit is, want de hele dag scheidsen dat lukt me niet.
Het is wel zo dat Lucas erg aan mij hangt en mij niet wil delen. Dus als ik knuffel met Boaz dan komt hij erbij en duwt Boaz weg. Als ik wegga dan vraagt hij de laatste tijd ook steeds of ik wel weer terug kom. Als ik zeg dat ik er straks weer ben dan is het vaak ook wel weer goed.

Familie raad:

Een kind van bijna 3 met een jonger broertje heeft het sowieso zwaar. Ten eerste moet hij alle aandacht delen met zijn kleine broertje en daar is hij natuurlijk jaloers op. 

Dus wordt hij boos. Want dat is het gevoel wat ervoor kruipt en daar reageer jij op dus krijgt hij aandacht, maar eigenlijk heeft hij het heel moeilijk van binnen met al zijn emoties. 

Impulsief als kleine kinderen zijn -en omdat hij nog niet zoals wij kan praten (dus op de bank zitten en er later over praten heeft maar gedeeltelijk effect zoals je hebt gemerkt, zijn rationele brein is nog in ontwikkeling en hij kan dat nog niet vatten) over wat hem dwarszit- gooit hij het eruit met boze buien en slaan. Heel normaal, maar lastig ; )

En het rationele brein is tijdelijk onbereikbaar als er hevige emoties zijn, de brug is gestremd: 

Not untill the bad feelings come out, can the good ones come in! 

The brain can only absorb what the emotions will allow. 

Theorie:

Nog even wat theorie over hechting, een kind van bijna 3 komt wat meer los van zijn ouders, hij ziet dat hij niet in alles op ze kan lijken, maar zelf iemand is, dus dat is eng want is hij dan nog wel verbonden met jullie? Boaz wel, dat merkt Lucas, want Boaz is jonger en heeft op een veel zintuigelijker niveau nog contact met jullie. Dus nu is het voor Lucas spannend of hij er nog wel bij hoort, zijn jullie nog loyaal aan hem? En het is de leeftijd van ordenen, wat hoort bij wat, wie hoort bij wie. Dat test hij uit door vervelend gedrag. Dus op deze leeftijd zie je dus inderdaad heel bezitterig gedrag naar personen en naar spullen!

Jullie taak is om daar doorheen te prikken en het gedrag niet met de kleine jongen die hij is, ook al is hij de oudste, te verwarren.

 

Dus daar gaat ie: Blijf in verbinding met je zoon, haal adem, bedenk: connection before corection!

Je kunt zijn gevoel van boosheid benoemen, maar veel beter benoem en zie je zijn gevoel van jaloezie en onmacht. ‘Jij wilt ook graag bij mama zijn hè, soms is het vervelend zo’n klein broertje dat steeds aan je spullen zit…’ ‘ Ik zie dat het je niet lukt…’Je vindt Boaz nu niet zo lief,  je mag niet slaan, kom ik help je..’ Vraag wat hij nodig heeft i.p.v. hoe krijg ik je zover dat!

 

Goed dat je ook je eigen rust neemt, want dit is een zware tijd voor een ouder. Don’t take it personally! Wees mild voor jezelf en voor hem en laat je niet besmetten door zijn gevoel, blijf rustig en zie zijn gedrag als een grote schreeuw om hulp.